Welcome to my life.

Welcome to my life
You see it is not easy
But I’m doing all right
Welcome to my dream
It’s the only one who needs me
And stays right by my side

Jutro, oficjalnie zaczynają się ferie. Bardzo fajnie, choć te dwa tygodnie na pewno szybko zlecą. Nie mam  żadnych konkretnych planów. Będę chodzić na treningi (siatkówki oczywiście), pisać artykuły, spotykać się z przyjaciółmi... Bla bla bla... Co do siatkówki, to muszę przyłożyć się do ćwiczeń. Wracam właśnie po kontuzji kostki, a niedługo ważny mecz. Nie mogę zawieść drużyny. Choć nie jesteśmy w złej sytuacji, bo jesteśmy wysoko w tabeli, ale jakby to powiedział mój trener: "W sporcie musisz być egoistką, Elka. Musisz być nastawiona na wygrywanie, bo inaczej zabraknie ci pewności siebie. Musisz mieć mentalność zwycięzcy, ale nie możesz gwiazdorzyć" - to jego stały tekst. Gdy marudzimy, gdy przegramy, gdy wygramy... Zawsze to powtarza. A jak idzie mi dziennikarstwo? Tutaj mam chyba mały spadek formy. Muszę napisać jakieś trzy poważniejsze artykuły, a za cholerę mi nie idzie. Na dodatek w poniedziałek muszę zadzwonić do pewnej osoby i przeprowadzić z nią bardzo krótki telefoniczny wywiad. Chcę zadać maksymalnie dwa pytania, bo potrzebuję tylko krótkiej opinii do artykułu. Ale jakoś się boję zadzwonić. Nie wiem czemu. Muszę zadzwonić jutro, ale boję się, że głupio wypadnę. Ugh... Masakra jakaś, nie wiem, co robić!

Lecę męczyć Word'a, może coś wymyślę.

xoxoxo

eleanor.